
Olm ya.
yineyineyineyine
hayla yok.
Ölmekse MUSTAFA KEMAL’in yolunda,
Yaşamaksa DENİZ GEZMİŞ’in fikirleriyle…
Sesim,nefesim,varlığım ŞEBNEM FERAH…
http://www.facebook.com/photo.php?fbid=201961616530888&set=a.144684312258619.28535.144672018926515&type=1&theater
Ben yaşıtlarımdan çok farklı olduğumu düşünüyorum onların işi gücü yok kıyafetmiş,yok o çocukmuş bu çocukmuş hani bende birinden hoşlanabiliyorum ama birinden yani neyse cidden farklıyım her ortama uyum sağlayabiliyorum insanları düşünüyorum ben mesela,belki çoğuna göre kültürlüyüm de,siyasetle ilgileniyorum falan.Kültür karın doyurmaz evet ama bi ortama girdiğinde konuşacak bir şeyinin olması kadar güzel bir şey yoktur
Sanki hayat OYUNLARla dolu bir oda
Ben de OYUNUN SONUnda esir alınmış bir FIRTINA gibiyim
Çok YORGUN ve bitkinim…
Sürekli YENİDEN DOĞUP GELSEM diye düşünüyorum
Sonra PERDELERi açıyorum ve yeni bir günün zorluklarına göğüs geriyorum.
BEN BİR MÜLTECİYİM!Hayatı her yönüyle tanırım
Gerek acı gerek tatlı
BAZEN her şeye HOŞÇAKAL demek istediğim oldu
Ama ben ATEŞE YAKIN bir yerlerde yaşamak için çırpınıyordum
Oysa VAZGEÇMİŞTİM DÜNYADAN!
BUGÜN yine İYİ GÜN DOSTLARIMla birlikteyim.
MAYIN TARLASInda gibi hala hayatın bana yapacağı kötülükleri bekliyorum!
Bir ses yankılanıyor kulağımda:”GÜNAYDIN SEVGİLİM”…NEFESSİZ KALIYORUM
Uzun ve korkulu rüyamın ardından şunu anlıyorum:”eğer KORKARAK YAŞIYORSAN
yalnızca hayatı seyredersin!!!”